Viaje hacia lo desconocido

Katër ditë ... premten në mëngjes kemi lënë Valencia. Vizita Roma ishte e shpejtë, që kalon nëpër aeroport për të shkuar në aeroplan tjetër. Çon orët e kaluar, kur në fund ndjeva ulje aeroplan fundit. Ne kishim arritur në Shqipërinë e panjohur ... sa kishim për të jetuar në vetëm tri ditë ...
Ai kishte lënë prapa tre bebe e mia dhe kam kërkuar që të kthehen ... por duke qenë në atë vend ... duke qenë në Tiranë ... ka relaksuar shpirtin tim ... lëvizëse si i çmendur dhe njerëzit janë të tërhequr në rrugë, por ... Tradita Petite dasmës! Unë nuk kam parë kurrë diçka aq të bukur, aq të bukur ... ju merrni kaq të etur për të përjetojnë atë, të ndjeni atë ... Hani, qesh, valle, gëzojnë ... ajo ishte kaq e bukur, formale, por kënaqësi dhe i vëmendshëm ... Çfarë lumturia ndjeva! 

Tani unë e di që një ditë unë do të ...

 Faleminderit Shqipërinë, në sajë të të gjithë shqiptarëve, në sajë të Agnes mi motra, në sajë të Rubenit ... Faleminderit familjen Topalli!

Traducción al español ...

 Cuatro días...viernes de madrugada salimos de Valencia. Roma, rápida visita fue, corriendo por el aeropuerto para llegar al siguiente avión. Rápidas pasaron las horas, cuando al fin sentí el aterrizaje del último avión. Habíamos llegado a la desconocida Albania...Cuánto nos quedaba por vivir, en tan solo tres días...
Había dejado atrás a mis tres bebés y ya deseaba volver...pero estando en aquel país...estando en Tirana...allí se relajó mi alma...conducen a lo loco y la gente se tira a las carreteras, pero... ¡menuda tradición la de la boda! No he visto jamás, cosa tan bonita y tan hermosa...te dan tantas ganas de vivirlo, de sentirlo...Comer, bailar, reír, disfrutar...fue tan agradable la gente, formales pero divertidos y atentos... ¡Qué felicidad sentí! 

Ahora sé, que algún día volveré...

 Gracias Albania, gracias a todos los albaneses, gracias a mi hermana Inés, gracias a Rubén... ¡Gracias familia Topalli!